Chinees bij het WK

Het is vreemd om WK te kijken met Chinezen. Ja, dat spreekt niet geheel voor zich hoor ik u denken. Een kleine uitleg.

Net als u zat ik afgelopen vrijdag in een café Nederland-Brazilië te kijken. Wat een topwedstrijd. Ik weet niets van voetbal, maar zelfs ik kon volop genieten van de spanning. Bij ieder Nederlands doelpunt blèrde "We zijn erbij en dat is priiiiiiiimaaaaa! Viiiiii-va Hollan-di-aaaa!" uit de speakers; een barmeisje voerde een soort voetbalcancan uit; de menigte hoste elkaar met bier bespetterend naar de overwinning toe. Kortom, Nederland op zijn meest Nederlands; de natie verenigd. Ongetwijfeld was het bij u hetzelfde. Na nog een victory biertje gedeeld te hebben met mijn kantoorgenoten, toog ik af op zoek naar wat supper.

Nu zaten al mijn gebruikelijke tenten al vol of waren gesloten. Wat te doen? Gelukkig zijn er op zulke momenten nog die geweldige Chinese medeburgers, altijd klaar om je in tijd van nood van spijs te voorzien. Rond een uur of tien stommelde ik dus Taste of Culture binnen op de Korte Leidsedwarsstraat, één van mijn favoriete Chinese restaurants. Het publiek bestaat doorgaans uit een spectrum mensen dat van volbloed Chinees langzaam afdaalt richting blanker dan blank en blonder dan blond. Ik zit ergens in het midden en voel me wellicht daardoor goed thuis.
Mijn ervaring is dat Chinezen in restaurants volledig geconcentreerd zijn op het eten, een gewoonte die ik deel. Wie schetst dan ook mijn verbazing toen ik 40 ogen, in vol oranje tenue gehuld, gebiologeerd zag staren naar een groot scherm Ghana - Uruguay. De kok, een magere, oude man, die zich meestal achter zijn fornuis wegcijfert, zat op de eerste rij en schreeuwde af en toe "Auuuh jaaa!". De serveersters schonken hypnotisch thee in, af en toe hun doel missend, de ogen ferm op het beeld gericht. In hun onderdrukte sprongetjes herkende je de strijd tussen Chinese gereserveerdheid en pure voetbalemotie. Kortom, toonbeeld van integratie Asian style.

Maar goed, die integratie moet je niet doorvoeren in het eten, en dat doen ze op dit charmante adres dan ook niet. Vergeet Koe Loe Joek, Tsjap Tjoy of Foe Jong Hai. Dat is allemaal het product van gefaald multiculturalisme. Het heeft niets met Chine(es)(zen) te maken Nee, begin liever met gestoomde oesters met zwarte bonensaus, of wat van die heerlijke gestoomde rijstpannekoekjes met garnalen of cha siu (gemarineerd geroosterd varkensvlees). Dan wellicht een kommetje soep. Daar zijn de Chinezen bijzonder goed in, vooral de variaties op kippenbouillon, zoals Won Ton (gevuld met gepocheerde deegbuideltjes) of soep met visballetjes.

Ook de hoofdgerechten zijn geweldig. Ik kies vrijwel altijd voor Babi Pangang Spek (geroosterd buikspek, de Chinese naam ontschiet me), Peking-eend met flensjes of gestoomde vis met gember. Heerlijke klassieke gerechten die nooit vervelen. Erbij bestel je gestoomde Chinese groenten. Vraag naar "choi sum" of "um choi". Beide hebben een heerlijk lichtbittere, mineralige smaak. Het is bijzonder lekker met oestersaus en een paar scheuten sojasaus, of in de wok met knoflook en rode peper. Erbij gaat bier of Jasmijmthee. Een prachtig maal.

Ja, nu ben ik u natuurlijk een recept schuldig. Het is teleurstellend, maar ik beperk me tot die vis die ik net noemde. Zo eenvoudig u gelooft het niet.

Ingrediënten

- 4 filets witvis (tong, heilbotof zeebaars bijvoorbeeld)
- een duimgroot stuk verse gember (schil verwijderd)
- drie bosuitjes
- 1 eetlepel zonnebloemolie
- 1 theelepel sesamolie
- flinke scheut lichte sojasaus (bedoel ik de zoute soort mee, kikkoman is prima)
- flinke scheut donkere sojasaus (vraag in de toko; ketjap is niet geschikt)

- zout

Snijd de gember en de bosuitjes in dunne reepjes. Zout de vis goed en plaats hem in een stoompan. Sprenkel de gember er over heen. Zet de stoompan op een hoog vuur en stoom tot de vis gaar is, ongeveer vijf minuten. Doe de twee soorten olie in een steelpannetje en verwarm op een laag vuurtje. Plaats de gare vis op een schaal en giet de twee sojasauzen er over heen. Verspreid de bosui er over. Verwarm nu de olie verder tot hij echt heet is en giet over de vis heen. Je hoort nu een geknisper terwijl de smaak van de bosuitjes naar boven dampt. Dien direct op met wat witte rijst en wat van die gestoomde choi sum die ik noemde, of broccoli met oestersaus. Eventueel een scheutje extra sojasaus voor wie wil. Een lichte, louterende Oosterse hap.